ALISHER NAVOIY VA FARIDIDDIN ATTOR: “LISON UT-TAYR”NING G‘ARB ADABIYOTSHUNOSLIGIDAGI INTERTEKSTUAL TALQINI

Abstract

Maqolada Alisher Navoiyning “Lison ut-tayr” dostoni va Farididdin Attorning “Mantiq ut-tayr” asari o‘rtasidagi badiiy-estetik, syujet-kompozitsion va g‘oyaviy munosabatlar zamonaviy intertekstual nazariya asosida tadqiq etiladi. Tadqiqotning asosiy e’tibori Navoiy asarining Attor dostoniga oddiy ergashish yoki tarjima sifatida emas, balki avvalgi matnni tanib olish, qayta o‘qish, transformatsiya qilish va yangi madaniy-adabiy kontekstda qayta kodlash jarayoni sifatida talqin qilinishiga qaratiladi. Maqolada Navoiy ijodining mohiyati Sharq mumtoz adabiy an’anasini turkiy til va Temuriylar davri ma’naviy-madaniy muhitida qayta tashkil etgan ijodiy intertekstual strategiya ekanligi asoslanadi.