ЁЗУВНИНГ БИЗ ИЛҒАБ ИЛҒАМАЙ ҚОЛАЁТГАН ҚИРРАЛАРИ

Abstract

Ўрта Осиё тарихида ёзув милоддан аввалги биринчи минг йиллик ўрталарида вужудга келди. Мазкур ҳудудда қўлланилган ёзувларнинг деярли барчаси ҳарф-товуш ёзув тури гуруҳига мансуб. Милоддан аввалги VI-IV асрларда оромий ёзуви ва форсий миххат (қад.араб хатининг форс хаттотлари томонидан ўзлаштирилган кўриниши) қўлланила бошлади. Милоддан аввалги IV-асрдан милодий VIII асргача Ўрта Осиё халқлари хоразм, сўғд, авесто, моний, пахлавий, бохтар, ўрхун-энасой, эски уйғур ва бошқа ёзувлардан кенг фойдаландилар. VIII асрнинг ўрталаридан бошлаб араб ёзуви Ўрта Осиё халқларининг асосий миллий ёзуви бўлиб қолди