ZAMONAVIY O‘ZBEK ROMANCHILIGI RIVOJIDA ABDULLA QAHHORNING ’’SAROB’’ROMANI TUTGAN O’RNI

Abstract

Inson o‘zini qanchalik alday olishi mumkin? Yoki butun bir umrni hech qachon yetib bo‘lmaydigan, ufqda miltillab turgan soxta tuyg‘ular va yolg‘on g‘oyalar — "sarob" ortidan quvib o‘tkazish qanchalar dahshatli? O‘zbek adabiyotining buyuk so‘z zargari Abdulla Qahhorning "Sarob" romani — shunchaki o‘tgan asr hikoyasi emas, bu — tirik inson ruhiyatining tub-tubiga qilingan eng og‘riqli va eng go‘zal sayohatdir. Asar markazida turgan yosh ijodkor Saidiyning sevgisi, xiyonati, g‘oyaviy adashishlari va o‘z-o‘zini yakson qilgan shaxsiy inqirozi har bir kitobxonni o‘z ichki dunyosiga ko‘zgu tutishga majbur qiladi. Ushbu maqolada romanning XX asr milliy adabiyotimizni qanday qilib larzaga solgani, uning an’anaviy qoliplarni parchalab, o‘zbek nasrida ilk bor inson dardi va ruhiyat faryodini bor bo‘yicha ko‘rsatib bera olgani badiiy va falsafiy jihatdan tahlil qilinadi. Sahifalarni oching va hayotning eng achchiq haqiqatlari bilan yuzma-yuz keling... Chunki bu asarni shunchaki o‘qimaysiz, uni butun borlig‘ingiz bilan his qilasiz.