(untitled) (ZAMONAVIY TARAQQIYOT VA FAN: 21-ASR YONDASHUVLARI, 2026)
Alisher Navoiy “Mahbub ul-qulub” asarining “Qozilar h aqida” (“Quzzot zikrida”), “Qonunshunos muftiylar zikrida” (“Muftiyi faqihlar zikrida”) singari boblarida adolatga alohida urg‘u beriladi. Jumladan, u shunday deydi: “Qozi islom binosig‘a arkondir va musulmonlar xayr va sharrig‘a nofizi farmondur”[1]. Alloma e’tiroficha, islom dini binosining ustuni hamda musulmonlarning turli ishlari yuzasidan hukm chiqaruvchi shaxs bu - qozi (sudya) dir. Mazkur lavozimdagi kishiga bu kabi mas’uliyatli amal topshirilgan ekan, u bu ishonchga har taraflama loyiq bo‘lishi lozim. Ham diniy, ham dunyoviy bilimlarni chuqur egalgan, keng dunyoqarash sohibi bo‘lmog‘i lozim. Fiqhga doir bilimlarni mukammal o‘zlashtirish, shu bilan bir qatorda unga to‘laqonli rioya qilish – ushbu soha xizmatchilarining eng asosiy vazifasidir.