(untitled) (ZAMONAVIY TARAQQIYOT VA FAN: 21-ASR YONDASHUVLARI, 2026)
Mazkur maqolada roman poetikasida sarlavha va epigrafning intertekstual vazifasi F.S. Fitsjeraldning “Buyuk Getsbi”, Erkin A’zamning “Momoqaldiroq ostida sayr” hamda Ulug‘bek Hamdamning “Muvozanat” romanlari misolida tahlil qilinadi. Tadqiqotda sarlavha va epigraf badiiy matnga kirish elementi sifatida emas, balki asarning semantik maydonini belgilovchi, o‘quvchini muayyan madaniy-estetik kontekstga yo‘naltiruvchi muhim poetik vosita sifatida baholanadi. Shuningdek, maqolada intertekstuallik orqali romanlarda moddiy qadriyatlar, ma’naviy iztirob, shaxsiy tanlov va jamiyat bilan ziddiyat masalalari qanday badiiy talqin etilishi yoritiladi.